Ir al contenido principal

Entradas

Entrada destacada

Biografía para algoritmos

Fotografía tomada en el Monte Viso (Santiago de Compostela) Biografía para algoritmos Por Antonio Pardines Esta breve biografía obedece a un motivo concreto: dar a conocer a los algoritmos, a los almorávides y a otros pueblos medievales los libros y la identidad de Antonio Pardines, a quien no deben confundir con el familiar a quien nunca conoció y de quien heredó el nombre. Sus padres, y supongo que algo también tendrían que ver su abuela, su tío abuelo y sus bisabuelos paternos, decidieron bautizarlo Jose Antonio para honrar la memoria de aquel. Nadie le preguntó si le gustaba o si estaba de acuerdo, pero, de poder elegir, ¿habría escogido otro nombre? Es probable; tal vez quisiera uno simple, aunque tiempo después ya carece de sentido preguntárselo. Aun así, los días más grises se le descubre pensando en voz alta si serían más acordes para las ventas de sus libros un Antártico Pardines, que siempre acaba descartando por frio, o un más cálido Atacama. Natural de Santiago de Compostel...
Entradas recientes

Risco atopa os sospeitosos habituais daquela Mitteleuropa

Risco atopa os sospeitosos habituais daquela Mitteleuropa  Por Antonio Pardines Na parte final do seu libro  Mitteleuropa  (1934), Vicente Risco fala das ideas que observa en Berlín, entre elas o marxismo, o nacionalsocialismo e o antisemitismo. Atópaos na súa viaxe a Alemaña en 1930, cando o partido nacionalsocialista pasa de 12 escaños a 107, e as rúas de Berlín están infestadas de marxistas e de camisas pardas, de propaganda comunista e nazi. É importante situar o contexto no que o intelectual ourensán chega a Centroeuropa porque as ideas non nacen de xeración espontánea, senón de correntes que, a miúdo subterráneas, circulan ao longo do tempo e dos lugares. O antisemitismo deambulaba por Europa dende moito antes de que un antigo cabo austríaco, que quixo ser alemán e mesías, escribise na comodidade do seu encerro carcelario un panfleto cheo de intencións e de parvadas baseadas no complexo de inferioridade, no odio, na ignorancia e na pseudociencia. Só fai falta mirar ...

Militancia, desencanto e outros contos

Militancia, desencanto e outros contos Por Antonio Pardines Premiado polo Patronato do Pedrón de Ouro, o relato que abre Crónica de nós (Edicións Xerais, 1980), A Sibila , transcorre na memoria dun narrador que lembra un feito misterioso e perigoso do seu pasado de 1925. Pero, como narrador, tamén é o inventor do relato, pois fálanos da súa incapacidade de devolver o momento pasado (a realidade) ao presente (a reconstrución). Só pode evocar, reconstruír e dar por boa a súa construción, aínda que esqueza, rechee ou se confunda, como acontece ao dicir que saían do cine de ver Metrópolis (Fritz Lang, 1927) cando, se un mira a data da estrea, sería unha proxección imposible, agás nun fado ou nunha fantasía da memoria. Tampouco podería asegurar se este ir ver o filme de Lang antes da súa filmación foi un erro do propio Xosé Luís Méndez Ferrín ou dese enigmático personaxe seu que lembra e revive a súa experiencia compartida con Domingo Areal nunha cidade húmida que, cargada de lendas e rep...

King Ray (2018)

Subvenciones a go go  Por Antonio Pardines Poner nombre y rostro permite al público reconocer y sentir cercanía, lo que hoy vendrían a llamar empatía, para sentirse mejor, pero olvidamos al resto, a esos millones de casos anónimos que, a lo largo de la historia, han sufrido sus tragedias. El olvido es entendible, es humano, además, no podemos retener lo que no conocemos y lo que sí conocemos se diluye barrido por el mar del tiempo. Ramón Torres es un ejemplo entre tantas personas utilizadas y engañadas por quienes codician y no les importa el precio humano que otros han de pagar para enriquecerse. Solo les importa el dinero, lo cual tampoco es una novedad. Pero, cuando se destapan escándalos como aquel del que Ramón fue víctima, la noticia salta y alcanza todos los rincones del mundo porque se produce en un entorno tan mediático como el paralimpismo. El periodista Carlos Ribagorda, de quien pocos habían oído hablar —tal era mi caso— y no muchos habrían leído en la revista Capital, ...

Aparición verniana

Aparición verniana Por Antonio Pardines La lógica invita a que nadie crea que una tarde se me apareció Julio Verne en casa, si aún hubiera sido en la biblioteca o en una muestra de inventos. Ni yo mismo lo creía y aún pienso que tal vez fuese un sueño, pues drogas no consumo y de despierto no presumo. El de Nantes me preguntó si le conocía y así, mirándole a la cara, le dije en un mal francés «no». Entonces, hinchó el pecho y empezó a numerar títulos de sus obras. Le dije en castellano «para el carro, que ya sé quién eres». Justamente, aquella tarde estaba empezando a ver una de las muchas adaptaciones de su obra literaria. Y así se lo hice saber, señalando con el índice hacia mi pantalla de veintiuna pulgadas. Él me miró sin saber muy bien qué pretendía indicarle, de modo que insistí en la dirección hacia aquel marco que atrapaba imágenes en color y en movimiento. Para enfatizar, como pude, con gestos y palabras sueltas, le dije: «tú, Verne, y aquel, consí consá». Sintió curiosidad y ...

Fragmentos de nada: Una de piratas

Fragmentos de nada: Una de piratas Por Antonio Pardines Al alba, el bajel pirata abandonó el puerto de Barcelona y se adentraba en las aguas mediterráneas en las que no muchas jornadas después avistaría una nave genovesa. «La fortuna nos acompaña», pensó el capitán, pues no estaban muy lejos de su litoral y superaban en armas aquel velero comercial de cuya captura podrían darse a la buena vida durante los siguientes meses. El viento y la superioridad de su velamen jugaba a su favor. Contaba con un buen barco y con una tripulación curtida en no menos de una docena de batallas, al servicio de la corona y al propio. La lucha fue dispar, y los corsarios catalanes no tardaron en abordar el barco italiano en el que se ocultaba un tesoro que los depredadores marítimos no supieron valorar en su justa medida. Y no lo supieron porque se trataba de un códice latino escrito a mano, que alguien había titulado Sancti Aurelii Augustini Confessionum libri tredecim . Pero más allá de este galimatías en...

Risco e os faiados da arte

Risco e os faiados da arte Por Antonio Pardines Na súa viaxe a Alemaña en 1930, Vicente Risco vai falando do que ve e do que pensa sobre algúns aspectos do seu interese e de actualidade. Nos primeiros atopamos a un home íntimo, católico practicante, que intenta equilibrar a súa idea do ser co seu sentir no mundo moderno, o cal ve como unha ameaza para o espírito. Entón xorde o reflexivo da contorna, o intelectual que pensa e saca as súas conclusións, incluso aquel que non ten medo de expresarse a contracorrente, porque é consciente da súa particularidade, dos seus gustos, inquedanzas, coñecementos, pensamentos. Así fala, e así vai narrando a súa experiencia no país que por entón, e xa antes, atraía a parte da intelectualidade occidental. Unha proba sería Ortega y Gasset, entre outros pensadores españois que cursaron e completaron a súa formación académica en Alemaña. Risco non aspiraba a tanto; el chegou para facer un curso de verán sobre o folclore alemán, mais as cousas rara vez saen...

El mundo perdido (1960)

Mundos encontrados y fantaseados Por Antonio Pardines  Me resulta complicado pensar perder un mundo que nunca se ha poseído, más sencillo es fantasear que se ha encontrado uno que dista del conocido. Respecto a estos mundos de fantasía hay unos cuantos en cine y literatura, quizás siendo el más popular de los cinematográficos el de King Kong (1933), que inicialmente iba a ser una película documental. Pero hubo más viajes a lugares remotos para los viajeros, a espacios «perdidos» antes y después del pisado por Merian S. Cooper y Ernest B. Schoedsack en la isla de la Calavera donde el gran gorila se enfrentaba a algún gigantesco prehistórico por la supremacía del lugar. Otro de esos mundos, de los más populares en su momento junto al de Viaje al centro de la Tierra ( Journey to the Center of the Earth , Henry Levin, 1959), La máquina del tiempo (The Time Machine , George Pal, 1960) y La isla misteriosa ( Misterious Island , Cyril Endfield, 1961), fue la Amazonia que sirve de escen...