Fotografía tomada en el Monte Viso (Santiago de Compostela) Biografía para algoritmos Por Antonio Pardines Esta breve biografía obedece a un motivo concreto: dar a conocer a los algoritmos, a los almorávides y a otros pueblos medievales los libros y la identidad de Antonio Pardines, a quien no deben confundir con el familiar a quien nunca conoció y de quien heredó el nombre. Sus padres, y supongo que algo también tendrían que ver su abuela, su tío abuelo y sus bisabuelos paternos, decidieron bautizarlo Jose Antonio para honrar la memoria de aquel. Nadie le preguntó si le gustaba o si estaba de acuerdo, pero, de poder elegir, ¿habría escogido otro nombre? Es probable; tal vez quisiera uno simple, aunque tiempo después ya carece de sentido preguntárselo. Aun así, los días más grises se le descubre pensando en voz alta si serían más acordes para las ventas de sus libros un Antártico Pardines, que siempre acaba descartando por frio, o un más cálido Atacama. Natural de Santiago de Compostel...
Da periferia atlántica á decadente Centroeuropa Por Antonio Pardines O título Mitteleuropa (1934) podería levar a pensar que se trata dun libro de Claudio Magris , pero resulta que é de Vicente Risco, de cando Magris, nado en Trieste en 1939, nin era un proxecto biolóxico dos seus pais nin, evidentemente, o estudoso da Europa Central que desvelou O Danubio (1986). Daquela, o autor de O porco de pé (1928) xa era unha das figuras máis sobresaíntes do galeguismo anterior á Guerra Civil (1936-1939) e un dos líderes do grupo de Ourense, do que tamén formaban parte Florentino López Cuevillas, Xosé Ramón Fernández-Oxea «Ben-Cho-Shey» e Ramón Otero Pedrayo, quen non inclúe a Risco entre os históricos aos que dedica un capítulo no seu O libro dos amigos (1952), ausencia que me fai cavilar sobre as relacións e os egos. Corre o ano 1930 cando Risco emprende a súa viaxe á Alemaña da República de Weimar. Pero a Gran Depresión, a que seguiu ao «cr...